นิยายแต่งงานแลกหนี้ที่นางเอกไม่ยอมคุกเข่า: เรื่องย่อ สัญญาสิบแปดล้าน ซีซั่น 1

เจ้าสาวแลกหนี้ที่ไม่ร้องไห้ ไม่ต่อรองราคา แต่เขียนเงื่อนไขสามข้อกลับใส่หน้าท้ายสัญญา 23 หน้า แล้วเจ้าบ่าวเซ็นทั้งสามข้อ

ถ้าคุณกำลังหานิยายแต่งงานแลกหนี้ที่นางเอกไม่ได้ถูกลากไปแต่งแบบร้องไห้ฟูมฟาย "เจ้าสาวแลกหนี้ ซีซั่น 1: สัญญาสิบแปดล้าน" คือเรื่องที่ตอบโจทย์นั้นตรง ๆ นางเอกชื่อปวีณ์ธิดา หรือฟ้า พยาบาลกะดึกโรงพยาบาลรัฐ ที่มีพ่อไตวายต้องฟอกเลือดสามครั้งต่อสัปดาห์ เมื่อผู้ชายชื่อณธีร์เอาสัญญาหนา 23 หน้ามายื่นให้กลางตลาดเช้า เธอไม่ได้ปฏิเสธ และไม่ได้ยอมทั้งหมด เธอยืนอ่านกลางแดดสิบเอ็ดนาที แล้วเขียนเงื่อนไขของตัวเองสามข้อลงหน้าว่างท้ายเล่ม

สัญญาสิบแปดล้านคืออะไร

ตัวเลขในเรื่องไม่ใช่ตัวเลขกลม ๆ แบบในนิยายทั่วไป แต่เป็นสิบแปดล้านสี่แสนสามหมื่นเจ็ดพันหนึ่งร้อยยี่สิบบาท เป็นราคาที่ณธีร์เสนอเพื่อให้ฟ้ากลายเป็นเจ้าสาวของเขา และเป็นตัวเลขที่ฟ้าจำได้ทุกหลักตั้งแต่อ่านรอบแรก

ฉากเจรจาเกิดที่ปากซอยตลาด รถเบนซ์สีดำจอดขวางจนซาเล้งต้องถอยกลับ ฟ้าเดินมาถึงพร้อมกลิ่นแกงเผ็ดติดเสื้อยืดสีเทา ในมือมีถุงเงินทอนกับปากกาลูกลื่นด้ามที่ฝาถูกแทะจนบิ่น เธอวางถุงเงินลงบนกระโปรงหน้ารถของเขาแล้วบอกว่า "เผื่อคุณอยากรู้ว่าหนึ่งวันของฉันราคาเท่าไหร่" — เงินขายข้าวแกงสามหม้อ พันสองร้อยสี่สิบบาท

สิ่งที่ทำให้เธอต้องยอมคุยไม่ใช่ความโลภ แต่เป็นผลเลือดของพ่อที่หมออิงฟ้าเอามาวางไว้บนเคาน์เตอร์ตอนลงเวร โพแทสเซียม 6.2 ค่าไตแย่กว่าเดือนก่อน หมอบอกว่าฟอกสามครั้งต่อสัปดาห์คือขั้นต่ำ ไม่ใช่ทางเลือก ขาดไปอาทิตย์เดียวหัวใจเต้นผิดจังหวะได้ ฟ้าอ่านตัวเลขนั้นสองรอบ พับกระดาษเป็นสี่ เก็บใส่กระเป๋าเสื้อ แล้วพูดแค่ "ขอบคุณค่ะ"

เงื่อนไขสามข้อที่ทำให้เรื่องนี้ต่างจากเล่มอื่น

หัวใจของเล่มนี้อยู่ที่ตอนที่ 2 ฟ้าไม่ใช้ปากกาหมึกซึมที่ผู้ช่วยของณธีร์เปิดกล่องยื่นให้ เธอใช้ปากกาตัวเอง กดหนึ่งครั้ง แล้วเขียนด้วยลายมือพยาบาลที่ตัวเล็กและตรงเป็นแถว

• ข้อหนึ่ง เธอทำงานพยาบาลต่อ กะดึกตามตารางเดิม และห้ามใครโทรหาหัวหน้าตึกเรื่องนี้
• ข้อสอง เขาจะไม่แตะตัวเธอ ถ้าต้องจับมือถ่ายรูป ต้องบอกล่วงหน้าสามวินาที
• ข้อสาม เธอจะไม่ขอเงินเขาแม้แต่บาทเดียว ยกเว้นค่ารักษาพ่อ และจะทำบัญชีส่งทุกวันที่ห้าของเดือน มีใบเสร็จทุกใบ

ณธีร์อ่านสามบรรทัดนั้นนานกว่าที่เธอใช้อ่านสิบหน้าแรก แล้วถอดปลอกปากกาของตัวเอง เซ็นชื่อสามครั้ง ครั้งละหนึ่งข้อ พอฟ้าถามว่าทำไมไม่ต่อรอง เขาตอบว่า "ผมไม่ได้ขอ ผมเสนอ แล้วคุณเสนอกลับ นี่คือการเจรจาที่จบเร็วที่สุดที่ผมเคยทำ"

นี่คือจุดที่คนอ่านที่เบื่อนางเอกยอมทุกอย่างจะรู้ทันทีว่ามาถูกเรื่อง เพราะฟ้าไม่ได้ขายศักดิ์ศรีพร้อมกับชื่อในทะเบียนสมรส เธอขายเวลาและสถานะ แต่กันสิ่งสุดท้ายที่เธอมีเอาไว้ด้วยลายมือตัวเอง

เจ้าสาวสิบแปดล้านที่ยังกลับไปเข้าเวรกะดึก

หลังงานแต่งที่โรงแรมสาทร ชีวิตของฟ้าไม่ได้ย้ายไปอยู่ในโลกของคนรวย เธอยังยืนเขียนแฟ้มที่เคาน์เตอร์ตอนตีสาม ยังมีปอยผมข้างหูซ้ายหลุดจากมวยต่ำเหมือนทุกคืน ข้างนอกมีรถป้ายขาวทะเบียนเลขสวยติดเครื่องรออยู่ตั้งแต่สี่ทุ่ม คนขับใส่สูท ไม่ดับเครื่อง จนพี่พยาบาลที่เคาน์เตอร์นับค่าน้ำมันกันเล่น ๆ ว่าเงินเดือนทั้งเดือนยังไม่พอค่าติดแอร์รอทั้งคืน

พอถูกถามตรง ๆ ว่ารถคันนั้นของใคร ฟ้าตอบสั้นว่า "ของสามีค่ะ" และเมื่อมีคนถามต่อว่าแต่งเมื่อไหร่ ทำไมไม่แจกการ์ด เธอตอบว่า "ไม่มีการ์ดค่ะ แล้วพี่อยากได้คำตอบ หรืออยากได้เรื่องเล่าคะ" จากนั้นสัญญาณเตียงสิบเอ็ดก็ร้อง เธอวิ่งไปดูดเสมหะ เปิดออกซิเจน สั่งงานทีมด้วยเสียงที่นิ่งกว่ามือของทุกคนในห้อง เสร็จแล้วแขนเสื้อเปื้อนยาวเป็นรอย เธอไม่เปลี่ยนชุด แค่พับแขนขึ้นอีกทบแล้วกลับไปเขียนแฟ้มที่ค้างไว้

ใต้สัญญามีหนี้อีกก้อนที่ไม่ใช่เงิน

ถ้าคุณคิดว่าปมของเล่มนี้คือหนี้สิบแปดล้าน ซีซั่น 1 จะพาไปไกลกว่านั้น มีผู้หญิงชื่ออลิษาเดินส้นสูงเข้ามาที่เคาน์เตอร์พยาบาลตอนเจ็ดโมงเช้า พร้อมถุงครัวซองต์และซองเอกสารสีขาว ข้างในเป็นสำเนาข่าวปี 2545 เรื่องผู้บริหารหญิงชื่อวราลี อภิรักษ์วรกุล ที่ถูกแจ้งความว่ายักยอกเงินสองร้อยล้าน กับเอกสารรับรองยอดบัญชีที่มีชื่อพิมพ์ใต้เส้นประว่า สมพงษ์ ศรีสมพงษ์ หัวหน้าฝ่ายบัญชี — ชื่อพ่อของฟ้า และข่าวสั้นสี่บรรทัดว่าหญิงวัยสี่สิบเอ็ดตกจากคอนโดชั้น 42

ฟ้าอ่านทั้งสามแผ่นโดยไม่ขยับหลังไปพิงพนัก อ่านจบแล้วเคาะขอบกระดาษกับต้นขาให้เรียงเสมอกันเหมือนเรียงชาร์ตคนไข้ นั่นคือวิธีที่เธอรับข่าวร้าย และเป็นเหตุผลที่ทำให้สัญญาฉบับนี้ไม่ใช่เรื่องเงินอีกต่อไป

เหมาะกับคนอ่านแบบไหน

• คนที่ชอบพล็อตแต่งงานแลกหนี้ แต่ทนไม่ได้กับนางเอกที่ไม่มีอำนาจต่อรองเลย
• คนที่ชอบบทสนทนาสั้น คม และตัวละครที่นิยามกันด้วยการกระทำมากกว่าคำบรรยายความรู้สึก
• คนที่ชอบฉากโรงพยาบาลจริงจัง กลิ่นแอลกอฮอล์เจล เสียงพัดลมเพดานที่มีเสียงคลิกทุกรอบ เสื่อพลาสติกของญาติคนไข้ระหว่างขาเตียง
• คนที่อ่านนิยายรักแล้วอยากได้ปมสืบสวนในอดีตพ่วงมาด้วย

เริ่มอ่านจากตรงไหนดี

อ่านเรียงตั้งแต่ตอนที่ 1 จะดีที่สุด เพราะตอนแรกวางเดิมพันไว้ครบ ทั้งผลเลือดของพ่อ ราคาข้าวแกงหนึ่งวัน และประโยคของหมออิงฟ้าที่ว่า "คนอื่นเขาร้องไห้กันบ้างนะปวีณ์ ราคาถูกกว่าค่าฟอกเยอะ" ถ้าอยากลองชิมว่าถูกใจไหมก่อน ให้ข้ามไปอ่านตอนที่ 2 ฉากเซ็นสัญญากลางแดดสิบเอ็ดนาที ถ้าอ่านฉากนั้นจบแล้วอยากรู้ว่าข้อเก้าจุดสี่ในหน้าสิบเจ็ดเขียนอะไรไว้ คุณจะอ่านซีซั่น 1 จนหมดเอง

อ่านเต็มได้ที่นี่

บทความนี้ย่อมาจากหนังสือ เจ้าสาวแลกหนี้ ซีซั่น 1: สัญญาสิบแปดล้าน