พิมพ์ภาษาจีนในมือถือ ทำได้วันนี้ ไม่ต้องจำตัวอักษรแม้แต่ตัวเดียว

ไม่ต้องรอจำอักษรพันตัว พิมพ์ 你好 ได้ในสิบนาที ทางเข้าเมนู iPhone หกแตะ เส้นทาง Android และกับดักแป้นที่ทำให้คนคิดว่าเครื่องพัง

คำตอบคือคุณพิมพ์ภาษาจีนในมือถือได้ตั้งแต่วันนี้ โดยไม่ต้องจำตัวอักษรจีนแม้แต่ตัวเดียว เพราะเครื่องที่คุณถืออยู่ไม่ได้ขอขีดจากคุณ มันขอเสียง คุณพิมพ์ nihao ด้วยแป้น QWERTY อันเดิมที่ใช้พิมพ์อีเมลทุกวัน เครื่องยื่นรายการอักษรมาให้ และ 你好 อยู่ในนั้น ที่เหลือคือแตะให้ถูกตัว

ถามคนที่เรียนจีนมาสักพักว่าทำไมยังไม่พิมพ์จีน คำตอบมักเหมือนกันคือรอให้จำอักษรได้เป็นพันตัวก่อน ความจริงกลับกันคนละทาง พินอินที่คุณฝึกมาไม่ได้เป็นแค่เครื่องมือช่วยออกเสียง มันคือทางเข้าอักษรจีนบนเครื่องที่คุณมีอยู่แล้ว

ตั้งค่าพิมพ์ภาษาจีนในมือถือ iPhone หกแตะจบ

เข้า การตั้งค่า แล้วไล่ไปตามนี้ ทั่วไป > แป้นพิมพ์ > แป้นพิมพ์ ใช่ คำเดิมซ้อนกันสองชั้น คนที่หาไม่เจอส่วนใหญ่ถอยออกเร็วไปหนึ่งชั้น จากนั้นแตะ เพิ่มแป้นพิมพ์ใหม่ แล้วเลือก ภาษาจีนตัวย่อ ซึ่งในเครื่องที่ตั้งภาษาอังกฤษคือ Chinese, Simplified

กับดักตัวจริงอยู่หน้าถัดไป iPhone จะถามว่าใช้รูปแบบแป้นไหน ให้ตอบ QWERTY เพราะนั่นคือแบบที่รับพินอิน ถ้าเลือกอย่างอื่นคุณจะไปโผล่ที่แป้นให้ลากนิ้วเขียนอักษร ซึ่งเป็นของดี แต่ไม่ใช่งานของวันนี้

Android: ไปให้ถึงคำว่า Manage keyboards

บน Android ทางเข้าอยู่ลึกกว่าเล็กน้อย ไล่ตามนี้ Settings > System > Languages & input > Virtual keyboard > Manage keyboards แล้วเปิดสวิตช์แป้นพิมพ์ภาษาจีน คำสำคัญที่ต้องเล็งคือ Manage keyboards ถ้ายังไม่เห็นคำนี้ แปลว่าคุณยังไม่ถึงชั้นที่ต้องไป ให้กดเข้าไปอีกชั้น อย่าถอยออก

ทดลองพิมพ์ทันที อย่าวางเครื่อง

ตั้งเสร็จอย่าวางเครื่อง เปิดแอปโน้ตหรือห้องแชตของตัวเอง สลับไปแป้นจีน แล้วทำสามข้อนี้

• พิมพ์ nihao ติดกันเป็นพืด ไม่เว้นวรรค
• ไม่ต้องใส่เครื่องหมายวรรณยุกต์ให้เครื่อง เครื่องไม่ได้ขอ
• ดูแถวคำเสนอเหนือแป้นพิมพ์ ไล่ดูจนเจอ 你好 แล้วแตะ

นี่คือครั้งแรกที่คุณเขียนจีนได้โดยไม่ต้องรู้ว่าตัวนั้นมีกี่ขีด เกณฑ์ว่าทำถูกแล้วมีข้อเดียว ทันทีที่พิมพ์ nihao แถวคำเสนอขึ้นตัวเลือกอักษรจีน และเมื่อแตะ 你好 สิ่งที่ลงไปในช่องข้อความเป็นอักษรจีน ไม่ใช่ตัวโรมัน

ทำไมเรื่องนี้ไม่ใช่แค่ลูกเล่น

พินอินไม่ใช่ภาษา ไม่ใช่คำแปล และไม่ใช่ตัวเขียนจริงของภาษาจีน มันคือระบบเขียนเสียงจีนกลางด้วยตัวอักษรโรมัน เหมือนป้ายบอกเสียงที่ติดอยู่ข้างตัวอักษรจริง พออ่านป้ายเป็น คุณจะออกเสียงคำที่ไม่เคยเห็นมาก่อนได้เอง ไม่ต้องรอใครอ่านให้ฟัง และตอนนี้ป้ายเดียวกันนั้นกลายเป็นกุญแจเปิดคีย์บอร์ดให้คุณด้วย

ผลพลอยได้คือคุณเลิกติดกับดักที่คนเรียนเองเจอกันมาก คือพออ่านพินอินได้ลื่น ท่องได้เป็นชุด แต่พอเจอเมนูจริงที่ไม่มีพินอินกำกับ สมองว่างเปล่าทันที เพราะที่ผ่านมาคุณเห็นแต่ตัวโรมัน ไม่เคยเห็นอักษรจริง การพิมพ์จีนทุกวันบังคับให้ตาคุณเจออักษรจริงเป็นสิบครั้งต่อวันโดยไม่ต้องนั่งท่อง

เอาแป้นจีนไปใช้ทำอะไรต่อ

เมื่อพิมพ์ได้แล้ว ให้เอามันไปรับงานสองอย่างนี้ทันที

• จดประโยคของตัวเอง เปิดโน้ตแล้วเขียนประโยคที่คุณเชื่อว่าจะได้ใช้จริงภายในเดือนนี้ บรรทัดละหนึ่งประโยค เจาะจงถึงขั้นระบุได้ว่าจะพูดกับใครที่ไหน แล้วขีดเส้นใต้คำที่นึกเองไม่ออกถ้าไม่มีกระดาษช่วย นั่นคือชุดศัพท์แรกของคุณ ไม่ใช่คำที่ตำราเล่มไหนบอกว่าควรรู้
• ทำการ์ดทบทวนที่มีอักษรจริง ไม่ใช่พินอินล้วน และให้ทุกคำมีบ้าน บ้านของคำคือประโยคที่มันอาศัยอยู่ บวกสถานการณ์ที่คุณจะพูดประโยคนั้น
• ส่งข้อความจีนสั้น ๆ ให้ตัวเองหรือเพื่อนวันละหนึ่งบรรทัด ให้ทางเข้านี้ถูกใช้ทุกวันจนไม่ต้องคิด

ข้อควรระวังเรื่องเดียวคือ อย่าปล่อยให้ระบบทบทวนเดินด้วยค่าเริ่มต้นแล้วคิดว่าตัวเองมีวินัยพอ Anki ตั้งค่ามาให้เรียนการ์ดใหม่วันละ 20 ใบ ผ่านไปสามสัปดาห์คือคำใหม่กว่าสี่ร้อยคำ และระบบไม่ได้ถามครั้งเดียวแล้วจบ มันเวียนกลับมาถามซ้ำ ๆ สัปดาห์แรกคุณรู้สึกเก่งมาก สัปดาห์ที่สามคุณเปิดแอปตอนสี่ทุ่ม เห็นกองที่ค้างอยู่ แล้วกดปิด สิ่งที่พังไม่ใช่คุณ ค่าเริ่มต้นมันพังเอง ลดจำนวนการ์ดใหม่ต่อวันให้เหลือเท่าที่คุณทำได้จริงทุกวันตั้งแต่วันแรก

สรุปสิ่งที่ทำได้ในสิบนาทีถัดไป

เพิ่มแป้นพิมพ์จีนตัวย่อในเครื่อง เลือกรูปแบบ QWERTY พิมพ์ nihao แล้วแตะ 你好 จากนั้นพิมพ์ประโยคที่คุณอยากใช้จริงหนึ่งบรรทัดเก็บไว้ในโน้ต เท่านี้คุณก็มีทั้งคีย์บอร์ดจีนและศัพท์ชุดแรกที่ผูกกับสถานการณ์ของตัวเอง โดยยังไม่ต้องจำขีดของอักษรตัวไหนเลย

อ่านเต็มได้ที่นี่

บทความนี้ย่อมาจากหนังสือ ภาษาจีนพื้นฐานสำหรับคนไทยที่เริ่มจากศูนย์